Aktualności

Niedziela „Gaudete” Druga część Adwentu 17-24 grudnia

Niedziela „Gaudete”

III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Różową lub z łaciny Niedzielą  Gaudete.  Nazwa ta pochodzi od słów antyfony na wejście: „Gaudete in Domino”, czyli „Radujcie się w Panu”.

Teksty liturgii tej niedzieli przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i z odkupienia, jakie przynosi.

Warto pamiętać, że oprócz Niedzieli Gaudete  jest jeszcze tylko jedna okazja do używania szat liturgicznych koloru różowego (Niedziela Laetare, IV Niedziela Wielkiego Postu).

Druga część Adwentu

17-24 grudnia

Od IX wieku dla drugiej części Adwentu charakterystyczne są  tzw. antyfony „O”,  ponieważ wszystkie rozpoczynają się od tej właśnie litery: O Sapientia, O Adonai, O Radix Jesse, O Clavis David, O Oriens, O Rex gentium, O Emmanuel

Tak ułożył je Amalariusz z Metzu. Oparte są one na obrazach i symbolach biblijnych. Antyfony te w tłumaczeniu polskim stanowią siedem kolejnych zwrotek dawno śpiewanej pieśni „Mądrości, która z ust Bożych wypływasz”:

1. Mądrości, która z ust Bożych wypływasz

Wszystko urządzasz, zewsząd cel dobywasz

Przybądź i naucz nas dróg roztropności

Wieczna mądrości!

2. O, Adonai! Wodzu Izraela, coś go wybawił z rąk nieprzyjaciela,

przybądź upadłym pod ciężkim brzemieniem, z silnym ramieniem!

3. Korzeniu Jesse! Tyś chorągwią ludów, zamilkną ludy na widok Twych cudów, przybądź i pośpiesz, u żal się złej doli, wybaw z niewoli!

4. Kluczu Dawidów! Izraela Boże,

co Ty otworzysz, nikt zamknąć nie może!

Przybądź, a wywiedź mocą Twej prawicy więźniów z ciemnicy!

5. O, wschodzie ranny! Światło wiekuiste, sprawiedliwości słońce promieniste,

przybądź i oświeć w ciemnościach siedzące, nędznych tysiące!

6. Królu narodów! Tyś ich upragnieniem,

Tyś jest węgielnym jedności kamieniem,

przybądź, niech człowiek przez Ciebie stworzony, będzie zbawiony!

7. Emanuelu! Królu Prawodawco,

oczekiwanie narodów i Zbawco,

przybądź i nasze wysłuchaj wołanie,

Boże, nasz Panie!

Ich treść obrazuje tęsknotę Izraelitów za Mesjaszem. Stosowane były pierwotnie jako antyfony do Magnificat  w Liturgii Godzin. W odnowionej liturgii zachowały swoje tradycyjne miejsce. Ponadto włączone zostały w Mszę świętą jako wersety aklamacji przed Ewangelią.