Oto teraz czas zbawienia (2 Kor 6, 2)
Od Środy Popielcowej towarzyszy nam wezwanie do nawrócenia. To impuls, by spojrzeć na swoje życie z dystansu i odważnie je skorygować. Głos ten dociera do nas nie tylko w murach świątyń, ale także w tych wszystkich sytuacjach, które zmuszają nas do refleksji nad tym, co wymaga w nas naprawy.
- Aby nie „przejeść” życia w bezmyślnej konsumpcji
W roku 1982 reżyser Krzysztof Zanussi bierze udział w rozmowie włoskich biznesmenów. Zauważa, że w ich opinii Jan Paweł II jest osobą szkodliwą dla Zachodu. Swoimi słowami bowiem destabilizuje równowagę w Europie cieszącej się długim okresem pokoju i rosnącego dobrobytu. Mieszkańcy jej zachodniej części jeżdżą coraz lepszymi samochodami, podróżują do dalekich krajów. Czują się bezpieczni, bo można już ubezpieczyć się prawie na wszystkie okoliczności życia. Nie zamierzają też już niczego bronić ani czegoś zdobywać. Tymczasem nowy Papież najpierw ośmielił swoich rodaków do naruszenia stabilizacji komunistycznego reżimu przez zryw „Solidarności,” co rozdrażniło Rosję i zaniepokoiło Zachód. Od początku pontyfikatu wzywa też do odważnego i publicznego wyznawania wiary i życia według jej zasad. To może sprawić, że wiele osób zacznie poważnie traktować zasady religii. Pojawią się fundamentalizm i fanatyzm, a wraz z nimi napięcia i podziały. Tymczasem teraz łączy wszystkich konsumpcjonizm.
Jezus od samego początku wzywał słuchaczy do radykalnej zmiany myślenia i do życia według ewangelii. Na Jego drodze staje Diabeł, który Mu się sprzeciwia. Przychodzi, gdy Jezus zaczyna odczuwać głód na pustkowiu i żąda: „Jeżeli jesteś Synem Bożym, powiedz, by te kamienie stały się chlebem” (Mt 4, 3). Jezus nie obiecuje szybkiego zaspokojenia potrzeb materialnych człowieka ani zamożności, dlatego odpowiada: „Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mt 4, 4). Te właśnie słowa mogą wzbudzić twórczy niepokój i pragnienie życiowej zmiany u tych, którzy zapomnieli o Bogu, o sumieniu, o najbliższych, a wciąga ich troska, by posiadać coraz więcej i korzystać z życia bez ograniczeń.
2. By pragnąć rozumnej i pogłębionej wiary
W roku 1979 w rekolekcjach akademickich w Krakowie uczestniczył student ostatniego roku AGH. Bardzo poruszyły go słowa kaznodziei, który mówił, że wiara powinna być rozumna. Po rekolekcjach zdecydował, że po ukończeniu studiów podejmie nowe studia – tym razem w krakowskim seminarium duchownym. Treściami z przeżytych rekolekcji podzielił się ze swoim bratem, który właśnie kończył liceum i zamierzał studiować fizykę. Ten pod wpływem tych rozmów zmienił swoje plany i też wstąpił do seminarium. Zanim obaj zostali księżmi, najbliższy przyjaciel młodszego brata, rozpoczął studia z fizyki, ale szybko je przerwał i przeniósł się na teologię ewangelicką, by zostać pastorem w Kościele ewangelickim. W ten sposób rekolekcje wielkopostne ks. prof. Edwarda Stańka, bo to on był tym kaznodzieją, u trzech mężczyzn wzbudziły pragnienie rozumnego pogłębiania wiary, a także służby w Kościele.
Jak dziś słyszeliśmy, diabeł kusił też Jezusa, by udowodnił, że jest Synem Bożym. Ma rzucić się w dół z narożnika świątyni. Kusiciel przywołał nawet biblijny tekst, który miałby zapewniać, że Jezusowi nie stanie się nic złego. (Ps 91, 11-12). Jezus jednak rozpoznał, że diabeł kusi Go i wystawia na próbę (Mt 4, 7), podobnie jak czynili to kiedyś na pustyni wobec Boga Izraelici. (Pwt 6, 16).
Diabeł używa tekstu biblijnego w sposób podstępny i nieuczciwy. To jednak może rozpoznać tylko człowiek, który ma wiarę rozumną, czyta regularnie Pismo święte i zna zasady jego interpretacji. Wezwanie do nawrócenia w tegorocznym Wielkim Poście może wzbudzić takie pragnienie pogłębienia wiary, niekoniecznie przez studia teologiczne czy wstąpienie do seminarium. Może się to wyrazić poprzez zakup Biblii, aby ją czytać z coraz głębszym zrozumieniem. Pragnienie głębszej wiary może sprawić, że poszukamy kręgu biblijnego przy parafii, by czytać i dzielić się Słowem Bożym z innymi. Może też zaowocować lekturą katechizmu czy ciekawej i wartościowej literatury religijnej. Wiele takich treści można również znaleźć dziś w Internecie.
3. Lepsze życie zaczyna się od decyzji, by zrobić pierwszy krok
Trzecia pokusa Diabła jest chyba najbardziej bezczelna. Kłamie on, że podda Jezusowi cały świat, gdy tylko odda mu pokłon (Mt 4, 9). Domaga się, by Syn Boży oddał mu cześć. Daje przy tym obietnicę bez pokrycia, bo przecież jest tylko stworzeniem i to upadłym. Dlatego słyszy: „Idź precz, szatanie!” Jezus wymienia pierwszy obowiązek każdego stworzenia wobec Stwórcy: „Jest bowiem napisane: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz” (Mt 4, 10).
W czasie głoszenia rekolekcji w jednej z parafii zauważyłem, że do Komunii świętej przystępowało tam o wiele więcej osób niż gdzie indziej. Wśród nich były także osoby młode i w średnim wieku. Tak było już w niedzielę, chociaż spowiedź rekolekcyjną przewidziano dopiero na środę. Gdy zapytałem o przyczynę takiego stanu rzeczy, wskazywano na proboszcza. Okazało się, że od 30 lat przy okazji spowiedzi zawsze zachęcał wszystkich, aby zrobić kolejny krok w swoim życiu. Kto spowiadał się kilka razy w roku, słyszał za każdym razem zachętę do trwania przez cały czas w łasce, a w razie grzechu ciężkiego – do niezwłocznego skorzystania ze spowiedzi. Parafian szczególnie poruszały słowa dobrego duszpasterza: „Brakuje ci tak niewiele do pięknego stylu życia”.
Moi drodzy, okres Wielkiego Postu sprzyja każdemu, kto decyduje się zmienić swoje życie. Sprzyja temu łaska tego czasu – rekolekcje, nabożeństwa, modlitwa oraz post. Jeden krok może sprawić, że jakość naszego życia zacznie się poprawiać. Niezdecydowany i dotąd chwiejny człowiek może zacząć żyć inaczej i w tym nowym życiu może już na zawsze zasmakować. Pozwoli prowadzić się Bogu poprzez Jego łaskę, odkryje, że to Bóg rządzi światem, że w życiu nie jest się popychanym przez los, przypadek czy innych ludzi. Taki człowiek z jednej strony zacznie jeszcze gorliwiej angażować się w świat w tym wszystkim, co od niego zależy, a z drugiej strony będzie bezgranicznie ufać Bogu, modląc się i kurczowo trzymając się łaski Bożej.
Drodzy Bracia i Siostry, „Oto teraz czas zbawienia” (2Kor 6, 2). Wsłuchujmy się tym czasie w głos, który wzywa do nawrócenia, opuszczenia dróg zła i podążania za każdym natchnieniem, które pociąga do życia w łasce i w bliskości Boga.
Na ten czas łaski, nawrócenia i zwyciężania Bożą mocą w walce duchowej przyjmijcie błogosławieństwo: W imię Ojca † i Syna †, i Ducha Świętego †. Amen.
† Roman PINDEL
Biskup Bielsko-Żywiecki
Bielsko-Biała, Środa Popielcowa – 18 lutego 2026 roku
